VERSLAGEN

<< Terug naar verslagen


Samen met mijn coach in de Kiss & Cry

De toen nog lege Ondrej Nepala Arena, maar later die dag gevuld met duizenden toeschouwers
Thomas Kennes

Europees Kampioenschap Kunstrijden


Mijn doel van dit seizoen is bereikt. Het Europese Kampioenschap is voorbij en ik heb er vooral heel erg van genoten. Ik ben op zondag 24 januari naar Wenen, Oostenrijk, gevlogen en vervolgens met de bus naar Bratislava gebracht.

Maandag was mijn eerste trainingsdag. Toen ik op de ijsbaan aankwam kon ik mijn ogen niet geloven. Een enorme ijsbaan, met overal waar ik keek stond bewakers om te controleren of iedereen een accreditatie had. Ik mocht trainen met twee mensen uit de top 10 en ook met de zilveren medaille winnaar Alexei Bychenko. Ik had het nog nooit eerder meegemaakt om met mensen op het ijs te staan die zo goed zijn en dit was daarom ook heel erg wennen voor mij. Ik was niet meer mezelf en voelde mij heel erg klein op het ijs.

Ik wilde vooral zorgen dat ik niemand in de weg reed. Ook op dinsdag had ik weer twee trainingen, maar deze keer wist ik wat ik kon verwachten. Toch kwam de wedstrijd steeds dichterbij en steeg de spanning; ik was nog steeds niet mezelf. Verder was op dinsdag de loting voor de korte kür. De startvolgorde werd gebaseerd op World Ranking Points (dit zijn punten die je op sommige internationale wedstijden kunt halen en op alle grote toernooien). De mensen zonder World Ranking Points moesten de wedstrijd openen, maar aangezien ik al een paar punten behaald had, kon ik nog loten tussen de vijfde en zeventiende startplaats. Ik heb als startnummer elf geloot, waar ik heel erg blij mee was.

Woensdag was het dan eindelijk zover: de dag van de wedstrijd waar ik heel mijn leven hard voor getraind heb. De spanning steeg en tijdens de laatste training voor mijn wedstrijd die ochtend was ik heel erg zenuwachtig; zo zenuwachtig heb ik mij nog nooit gevoeld en ik wist niet wat ik kon verwachten.

Gelukkig ging mijn training heel goed. Deze keer stond ik met rijders van mijn eigen niveau op het ijs en dit gaf mij veel rust. Aan tien minuten trainen had ik voldoende, waarna ik wist dat ik er klaar voor was. Daarna ben ik terug naar het hotel gegaan en heb ik daar nog goed proberen te rusten, maar dit was een stuk moeilijker dan dat ik verwacht had. De wedstrijd bleef constant door mijn hoofd spoken en de druk werd heel erg groot.

Aan het einde van de middag kwam ik op de ijsbaan en probeerde ik mezelf rustig te krijgen. Ook heb ik tijdens de warming-up met mijn coach (Thierry Cerez) gesproken hij heeft mij mijn zelfvertrouwen terug kunnen geven. Na de warming-up was het moment daar en mocht mijn groep het ijs voor de opwarming. De gordijnen gingen open en ik keek omhoog en zag een stadion gevuld met zeker 5000 mensen. Wat een GEWELDIG gevoel was dit.

Na het inrijden moest ik wachten tot het mijn beurt was om mijn korte kür te rijden. Het kwam steeds dichterbij en heb constant mijn kür gevisualiseerd. Normaal doe ik dit veel minder, maar deze keer ging het vanzelf, maar wel foutloos. Toen kwam het moment dat ik op het ijs stond en Thierry vertelde mij nogmaals dat ik er van moest gaan genieten. Mijn kür begon uitstekend met 3Lz+2T, gevolgd door een 3Lo. Helaas een klein foutje in de landing van mijn dubbel axel, maar daarna kon het genieten beginnen en kon ik losgaan in mijn passenserie.

Het publiek was heel erg enthousiast en bleven maar juichen. Mijn kür was over en ik had mijn werk gedaan. Dit leverde mij een score van 53.86 punten op en daarmee had ik mijn internationale scores met ruim drie punten verbeterd. Nu was het afwachten… Als er nog twee rijders onder mij zouden eindigen was ik door naar de finale, maar ik wist dat dit moeilijk zou worden aangezien iedereen die nog moest rijden al meer World Ranking Points behaald had. Helaas eindigde er na mij maar één rijder onder mij, dus heb ik een 25e plaats gehaald. Toch kan ik hier enorm blij mee zijn. Ik heb onder de druk die ik had een vrijwel foutloos programma neergezet en dat proeft naar meer. Ik ben heel erg blij met mijn optreden in Bratislava, ook al zijn er nog heel veel dingen waar nog aan gewerkt moet worden de komende tijd. Ik weet dat ik er nog lang niet ben, maar stapje voor stapje kom ik dichter bij de schaatser die ik wil zijn en op een dag hoop ik dat ik beloont zal worden met mooie resultaten op de grote toernooien.

Tot slot mocht ik blijven tot het toernooi was afgelopen, dus kon ik alle toppers nog in actie zien komen. Het is heel erg leuk om dit allemaal live te kunnen zien en zeker als je in je achterhoofd hebt dat jij daar misschien zelf ooit een dag zou staan en dat ik kan meevechten voor een plaats in de top 10.

Ik kijk met een geweldig gevoel terug op de Europese Kampioenschappen Kunstrijden 2016 in Bratislava, Slowakije. Het was een ervaring om nooit te vergeten en het was nog maar mijn eerste. Ik kan nu al niet meer wachten tot volgend jaar, want het gevoel wat je krijgt als je voor zoveel publiek mag schaatsen is niet in woorden uit te drukken!

Thomas Kennes